سلام به كساني كه قلبشون با توآيلايته، طرفداران توآيلايت، مادران توآيلايت، تيم ادوارد، تيم جيكوب و تيم سوئيس (بي طرف). فقط مي خواستم به تمام شما سلامي داده باشم و بهتون بگم كه من از اينكه در جريان ساخت ماجراجويي سپيده دم قرار گرفتم در پوست خودم نمي گنجم. همون طور كه احتمالاً قبلاً شنيديد، استفني و تيم ساميت استقبال گرمي از من كردند و الآن فوق العاده روي كار متمركز هستند، مي دونيد كه، تا اين فيلم رو درست از آب دربيارن.

من شديداً مشغولم كه خودم رو به جايي از داستان كه شما ديگه تمامش رو از بر هستيد برسونم: دو بار سپيده دم رو خوندم، 2- 3 بار هر كدوم از فيلم هاي كاترين و كريس رو ديدم، هر چهارتا سي دي الآن در اتومبيلم در حال پخشن و، دفتر كاترين، كتاب راهنماي كارك كاتا وز و حتي جلد اول رمان تصويري رو روي ميزم دارم- گوشه ي دفترم مثل سمساري شده. متوجه شدم كه من با اين ها در دنيايي كه شما الآن چندين ساله درش زندگي مي كنيد لقب "تازه تولد شده" هم به زور مي گيرم، اما بالاخره آدم بايد از يه جايي شروع كنه.

مثل بسياري از شما، من هميشه يك مقداري روي خون آشام ها حساس بودم، برميگرده به مجموعه ي DARK SHADOWS، كه از بچگي حريصانه دنبالش بودم. اما فقط اون كافي نبود تا من رو به ساختن يك فيلم خون آشامي علاقه مند كنه، هرچند تلاش هاي من در فيلمنامه نويسي و كارگرداني كارهاي اولم عشق شديدي رو نسبت به فيلم هاي ترسناك در من بوجود آورد. در هر صورت، از سيزده سال پيش بعد از ساختن فيلم GODS AND MONSTERS، در آرزوي برگشتن به يك داستان، با حال و هواي وهمي بودم.

دنياي شگفت انگيزي كه استفني مه ير خلق كرده مشخصاً به دل شما نشسته و من فكر نمي كنم سخت باشه كه چراش رو بفهمي. براي من، كاراكترهاي اون همه ناگذرا و در عين حال مدرن هستن. با ريشه در منظره اي زيبا و حقيقي، بلا، ادوارد، جيكوب و بقيه ي اهالي فوركس/لاپوش، احساساتي رو تجربه مي كنن كه هم اصيل هستن و هم همه گير. مثل: اشتياق، نااميدي، حسادت- و اين ها همه در سپيده دم نتيجه ي خودشون رو نشون ميدن. اين يك فصل آخر به معناي واقعي كلمه است؛ نه فقط در گستره و مقياس گسترده است، بلكه احساسات درش دخيل هستن و در تمام داستان اين ها شديداً وجود دارند.

من از ستاينده هاي بزرگ كريستين، رابرت و تايلر هستم كه همين الآن هم براي خودشون بت هستن و من، مي خواستم خودم اون كسي باشم كه وقتي اونها براي آوردن كاراكترهاي محبوب شما به آخر سفر مبارزه مي كنن باهاشون كار مي كنه. جداً مي گم، چه چيزي مي تونه از اين لذت بخش تر باشه؟

خواهش مي كنم براي سوال پرسيدن در قسمت نظرات پايين خجالت نكشيد و من براي جواب دادنشون بهترين سعيم رو مي كنم. اميدوارد كه اين يكي از بسيار موقعيت هايي باشه كه در حين آوردن سپيده دم روي تصوير نصيبم ميشه تا با شما صحبتي داشته باشم. من هيجان زده و شكرگزارم كه شماها رو در سفر توآيلات در كنار خودم دارم.

بهترين آرزوها
بيل كاندون

منبع: اكانت توآيلايت در فيس بوك - اگر خواستيد مي توانيد در اينجا سوال هاي خود را از او بپرسيد.